…you are you not meant for crawling, so don’t.

You have wings. Learn to use them and fly. You were born with potential. You were born with goodness and trust. You were born with greatness. You were born with wings.

Somehow this made me smile for the day. I was…born with potential?  I was…born with goodness and trust? I was…born with greatness?

Well, everybody were, I guess. But I haven’t heard (well in this case, read) this statement, specifically directed to me, for quite a long time, or since.

Silly girl, knowing that this is some kind of Facebook app that was meant to make you feel good by sending you some random phrases like this one. But still…this made me smile…somehow…

You have the intellect prowess? Wow, you’re fortunate! 

You have the talent? Wow, very lucky!

You have friends/relatives in that field? Wow, good for you!

You’re pretty? Knows how to groom yourself? Wow, that’s favorable!

And oh, you have the power and money? Wow, that’s even better!

Not to mention your courageous spirit? Wow, you’re extremely blessed!



As for somebody like me, who doesn’t have any of these things, I have to work my way up three times, or four or five, maybe 10, more than people with these kind of things. To be at the top, to be someone, to be successful. 

Eh yung and tamad ko na talaga for school works? Tapos laging late pa ako sa meetings and everything, kahit friendly gala/lakad lang??? Ano nang nangyayari sa akin??????? ANO ‘TO?????

Pati dito sa tumblr tinatamad na ako magsulat ng iba’t ibang bagay, yung diary man o unsaid thoughts (well, except for this one). 

Tulad kahapon (August 17, 2012, Friday), sobrang lungkot ko lang to the point na napaiyak pa ako sa school at nakita ng mga blockmates ko (take note: sa retreat lang nila ako first time nakitang umiyak ah). Yun ay dahil sa ETAR exam na hindi ko alam kung papasa ba ako o aabot man lang sa kalahatin yung score ko. 

Bilang pampalubag-loob sinabi kong "Late kasing pumasok si Ma’am" o kaya “Sa haba nung exam 75 objective items, 5 solving problem, at isang graphing na hindi basta-basta, imposible talagang matapos yun sa isang oras.” Pero hindi eh, kahit pagbalibaligtaran kasalanan ko naman talaga. Una, ang bagal ko kasing magbasa, petiks pa kuno. Pangalawa, hindi ko pa alam kaagad isasagot kaya ang dami kong skip. Pangatlo, pati sa pagshade mabagal ako. Pang-apat pinag-isipan ko pa yung gagawin sa computation. Kung hindi ba naman kasi ako tanga eh. Kasalanan ko talaga. Eh bakit yung iba natapos naman????

Pero ang pinakamasakit talaga eh yung baka hindi man lang umabot ng kalahati yung score ko. Grabehan. =( Ayokong bumagsak pleaaaasssee? Ilang buwan na lang oh, ga-graduate na oh (hopefully and desperately), makakalaya na rin ako somehow (pero ‘di pa rin). Pero paano yung sasabihin nila Mama at Papa, “Yun na lang binagsak mo pa?” Mas masaklap eh. :|

Haaaaaaaaaaaaaaaaaaay. Pero wala akong magagawa, what’s done is done. Nangyari na. ‘Di ko naman maiiba. Ang maiiba ko na lang eh yung gagalingan sa finals at sana sa estado ko ngayon na “passive aggressio” eh makamit ko yang ‘gagalingan ko’ kuno.

Passive aggression. Ginagawa ko din ‘yan sa SCL. Ayokong bumagsak oh, pero ano, ‘di pa rin ako nagsisimula kahit magbasa man sa tungkol sa report ko/namin. Patay na. Pero kasi BV talaga ako eh, okay yung subject, oo, masayang pag-aralan (sana) pero kasi mag-iiba talaga pananaw mo sa subject kapag yung prof mo eh, medyo…ok no comment na lang, mahirap na, dami ko na kasalanan, ayoko nang madagdagan pa. =(

'Di ko na din alam talaga. Ang guloooooo. Ito problema sa akin forever eh, laging hindi ko alam, hindi naman pwedeng laging ganun na lang yung rason 'di ba?? Na hindi ko alam? Alam ko siguro, ayoko lang aminin or sabihin. Ewaaaaan! Ewaaaaan! :| Kaya siguro wala pa akong boylet (AHAHAHAHAHAHA) kasi tulad nga ng sabi ni Anna sa akin na tungkol sa kanya nung nagpapalit ng chair nung retreat (well, paraphrase, not exact words 'to), “Magulo akong tao, Kharren, ‘wag niyo ako masyadong kahangaan. Kaya siguro wala pa akong matinong (not sure kung appropriate ‘tong word na ‘to) boyfriend. I need to understand at ayusin muna  yung sarili ko.”

At some point, ganun din ako. Actually, a lot more effort ang kailangan ko eh. Kasi parang ang dami ko pang kailangan gawin eh, kilalanin kung sino ba talaga si Kharren Tuvillo Endaya, mahalin at tanggapin sarili ko, ayusin mga frustrations ko, make up my mind, find who I am, fix my immaturity at marami pang iba. Well, I still have a looooooooonnngg way to go. At sana, by that time, when all things went well, kapag nakilala ko na si Mr. Right ay sana na-reach ko na ang 5th stage ng Maslow’s Hierarchy of needs, SELF-ACTUALIZATION. (Eh bakit biglang napunta dun????? ANYAREEEE? AHAHAHA!)

It was so selfish of me to wish that thing. 

Ang selfish lang talaga nung hiniling at ni-post ko pa talaga sa FB ah. Hindi ko mapalagay hanggang ngayon.

"Sana kasi ma-move na lang yung ulan/unos/delubyo ng Tuesday and/or Thursday. #BVdaysoftheweek" 

Tapos ganito pala yung mangyayari. Soooobbbrrraaaannnggg SHEEEEEEEET. :| Sa kagustuhan kong hindi mag-klase sa dalawang BV subjects eh ganito naman nangyari. Mga taong bayan yung nag-suffer. Hindi naman sa sinasabi kong ako ang may kasalanan lang ng lahat ng ‘to. WOOOW ah? Sobrang lakas ba kay Lord? Pero I mean, nag-contribute ako somehow dun sa paghiling eh.

Sabi nga nila, “Be careful what you wish for.” Lalo na’t ill wish yung ni-wish mo. Grabecious. Kaya titigilan ko na yung mga negative wishing eh. Example, “Sana madulas siya ngayon”, etc. etc.

Naku talagaaaaa. Humupa nawa na sana talaga ang ulaaaaaaaan. At nawa dalawin ako ng kasipagan. Hello naman. Wala pa akong aral, assignment at report. Kilos kilos din oh!

Dear Papa, HAPPY FATHER’S DAY po!! Gagawa po ako mmya ng carbonara para sa inyo. Sayang wala ikaw. Kaht anong mangyari kayo pa din ang Papa namin kaya salamat po sa lahat ng bagay. At sna po wag nyo na po kaming pagdudahan kc di nyo nman kami pnalaki ng ganun. Wag din kayo mag alala sa boyfriend papa, wla din naman ngkakagusto sa anak nyo. Tsaka wala din pong time para dun. Gnagabi lng po tlga halos dhil po sobrang daming gngwa at requirement sa skul na di pwdng ipgpabukas. We love you Papa!!! Happy Father’s day po ulit. :D

Read More